Հայոց լեզու

1816 թվականին դեկտեմբերի 1-ին հանդարտ ծովախորշում նավը լողում  էր դեպի հարավային կողմ: Երիտասարդը չէր կարող չնկատել այդ գեղեցիկ շինությանը, հարցրեց նավավարին, այս ումն է կոչվում: Պատասխան ստացավ, որ դա Մխիթարյան միաբանության կառույցն է: Երբ նա հիանում էր սուրբ Ղազար կղզու ծառատունկներով և ձիթենիներով: Երկար և փարթամ մազերով մորուքով մի վանական հարցրեց, թե ինչ է ցանկանում նա: Նա ներկայացավ` Ջորջ Գորդոն Բայրոն: Նրան սիրով ընդունեցին ցույց տվեցին գրքերը, մագաղաթները: Նա սկսեց սովորել հայոց լեզում: Նրան ամեն պարապմունքին ուսուցիչը սիրով ընդունում էր: Նա ասում էր, որ հայոց լեզուն դժվար է, բայց նա պատրաստվում է սովորել: Ուսուցիչը նրա համար կարդում էր հայոց պատմությունը, և նա նայում էր Մասիսի նկարին: Բայրոնը իր միջոցներով ստեղծեց բառարաններ և դասագրքեր: Նա արդեն ուսուցչու հետ թարգմանություններ էր անում: Նա 50 օրում սովորեց հայոց լեզուն: Եկավ այն օրը, որ նա պետք է հրաժեշտ տա: Նա հանեց իր լուսանկարներից մեկը և հայերենով գրեց «Ջորջ Գորդոն Բայրոն»: Մխիթարյան միաբանությունում կա առանձին սրահ` նվիրված Ջորջ Գորդոն Բայրոնին:

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

Հայոց լեզու

Թրաֆիկինգ

Քիմիա